Atrakcje turystyczne

Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Na terenie Parku można podziwiać utworzone w 2001 r. rezerwaty: Ostrowy nad Brynicą, Klonowo, Jar Brynicy, Szumny Zdrój, Czarny Bryńsk. Niesamowite wrażenie zapewnia także kilkanaście istniejących pomników przyrody, wśród których niewątpliwą największą atrakcją jest monumentalnych rozmiarów, rosnący nad Krynicą - Dąb Rzeczypospolitej (obwód 592 cm, wysokość 32 m, wiek 400 lat).

* * * * *

Welski Park Krajobrazowy
Na uwagę zasługuje zróżnicowana rzeźba terenu powstała w wyniku działalności lodowca, która tworzy przepiękne zakątki: jeziora z zatokami, półwyspami, wysokimi skarpami. Na licznych bagnach i rozlewiskach można spotkać ciekawe ptaki, a w lasach rodzime gatunki zwierząt. Na terenie Parku znajdują się 4 rezerwaty: Czapliniec Welski, Ostrów Tarczyński, Bagno Koziana, Piekiełko. Godne zwiedzenia są ścieżki przyrodniczo-dydaktyczne, dające możliwość nauki i wypoczynku w czasie 2-3 godzin spaceru. Na terenie parku znajdują się również bardzo ciekawa muzea: Przyrody i Etnograficzne.

Welski Park Krajobrazowy
Jeleń 84, 13-230 Lidzbark
tel. (023) 698 10 36 fax (023) 698 30 91

* * * * *

Muzeum Przyrody
Muzeum Przyrody przy Welskim Parku Krajobrazowym zostało otwarte w 1998 r., a jego ekspozycja muzealna pozostawia niezatarte wrażenia dla każdej grupy wiekowej. Na ekspozycję składają się wypchane zwierzęta, zielniki, fragmenty skał oraz fotografie z terenu Parku. Spreparowane zwierzęta są to osobniki padłe w sposób naturalny lub na skutek nieszczęśliwego wypadku. Są wśród nich zwierzęta związane z wodą i terenami podmokłymi (m.in. kaczki, perkoz, derkacz, wodnik, zimorodek, wydra, norka amerykańska), ptaki śpiewające, drapieżne (w tym sowy i pozyskany w 2001 r. największy polski ptak drapieżny - bielik), ssaki występujące w lasach (m.in. kuna, jeż, lis, jenot). Godne polecenia są bogate zielniki roślin charakterystycznych dla poszczególnych siedlisk oraz chronionych występujących na terenie Parku. Bogata kolekcja skał i minerałów z całego świata - ofiarowana przez ludzi dobrej woli, pozostawia niezapomniane wrażenie. Muzeum posiada możliwość w jednej z sal (audiowizualnej) organizowania i przeprowadzania zajęć dydaktycznych grupowych. W ciągu całego roku liczba osób odwiedzających muzeum przekracza trzy tysiące. Muzeum czynne jest przez cały rok. Należy podkreślić, że zwiedzanie muzeum, dzięki likwidacji barier architektonicznych, możliwe jest również przez osoby niepełnosprawne!

Muzeum Przyrody
ul. Akacjowa 19, 13-230 Lidzbark
(po uzgodnieniu tel. pod nr (023) 698 10 36

* * * * *

Muzeum Etnograficzne
Znajduje się we wsi Jeleń (jedna z sal muzealnych jest poświęcona historii samej wsi) i zostało oddane do użytku w 2001 r. Jego głównym zadaniem jest ochrona wartości kulturowych naszego regionu. To mini muzeum daje możliwość kolekcjonowania i eksponowania tych przedmiotów codziennego użytku, które prawdopodobnie bezpowrotnie mogą ulec zapomnieniu. W przyszłości muzeum ma pełnić funkcję kolekcjonerską. Na pewno warto obejrzeć stałą ekspozycją muzealną jaką są dawne sprzęty gospodarstwa wiejskiego. Wystawy czasowe poświęcone są wybranym dziedzinom kultury ludowej. Muzeum prowadzi również działalność wydawniczą oraz wieloraką działalność na polu edukacji regionalnej. Muzeum jest czynne w każdy dzień roboczy od godziny 9:00 do 15:00.

Muzeum Etnograficzne
Jeleń 84, 13-230 Lidzbark
tel. (023) 698 10 36
www.jezioro.com.pl

* * * * *

Warmińsko-Mazurskie Muzeum Pożarnictwa
W Lidzbarku Welskim, przy remizie miejscowej Ochotniczej Straży Pożarne od 1972 r. znajduje się Muzeum Pożarnictwa, z bogatą ekspozycją sprzętu gaśniczego (kolekcja sikawek, gaśnic, mundurów i hełmów strażackich) oraz powozów strażackich. Uwagę warto zwrócić na motopompy z lat 30-tych XX wieku. W muzeum są też związane z historią miasta: stare egzemplarze gazet, fotografie oraz pisana ręcznie księga bractwa kowalskiego (pierwszy zapis pochodzi sprzed prawie 300 lat).
Muzeum jest czynne w w poniedziałki, środy i piątki w godzinach 10.00-13.00 - wstęp wolny.

Warmińsko-Mazurskie Muzeum Pożarnictwa
ul. Nowy Rynek 14, 13-230 Lidzbark
tel. (023) 696 17 17

* * * * *

Szlak Grunwaldzki
Pozwala zwiedzić południowo-zachodnią część województwa warmińsko-mazurskiego, trasa szlaku: Olsztyn - Gietrzwałd - Zawady Małe - Stare Jabłonki - Ostróda - Pietrzwałd - Wysoka Wieś - Lubawa - Iława - Szymbark - Nowe Miasto Lubawskie - Kurzętnik - Boleszyn - Lidzbark Welski - Działdowo - Nidzica - Dąbrówno - pole Bitwy Grunwaldzkiej - Olsztynek - Olsztyn, dlugość 283 km.

Szlak rozpoczyna i kończy się w Olsztynie, gdzie nie można ominąć zobaczenia Zamku Kapituły Warmińskiego, Wysokiej Bramę, starówki oraz licznych zabytkowych kościołów.
Gietrzwałd - w czasie, gdy Warmia należała do Niemiec ważny ośrodek polskości, jeden z najbardziej znanych w Polsce ośrodków kultu maryjnego związanego z objawieniami w 1877 r. Nad wsią góruje neogotycki kościół z II połowy XIX w. Naprzeciw kościoła dom znanej warmińskiej rodziny Samulowskich.
Zawady Małe - niedaleko od szosy cmentarz i monument upamiętniający jeńców z obozu w Działdowie zamordowanych przez Niemców w 1945 r.
Stare Jabłonki - znana miejscowość wypoczynkowa nad jeziorem Szeląg Mały w południowej części Lasów Taborskich słynących ze strzelistych sosen masztowych. Ze względu na atrakcyjne usytuowanie wsi pierwsze wille dla turystów powstały już pod koniec XIX w.. W Starych Jabłonkach zaczyna się jedna z odnóg systemu dróg wodnych znanego jako Kanał Elbląski.
Ostróda - jedno z największych miast powiatowych w województwie warmińsko-mazurskim usytuowane na Pojezierzu Iławskim nad jeziorem Drwęckim, którego zachodnia część leży w centrum miasta. Z przystani nad jeziorem wyruszają statki na rejsy do Piławek, Starych Jabłonek, Iławy oraz na całodniową wycieczkę do Elbląga szlakiem jedynych w Europie pochylni. Prawa miejskie miasto uzyskało w 1329 r. Polecane zabytki to: Zamek krzyżacki, który w czasie kampanii napoleońskiej w 1807 r. był przez kilka tygodni siedzibą Napoleona Bonaparte, Kościół parafialny p.w. św.Dominika Savio z XIV w., Kościół ewangelicko-haugsburski, Kościół parafialny p.w. Niepokalanego Poczęcia z XIX w.
Pietrzwałd - duża wieś z drewnianym kościołem z XVII w.
Wysoka Wieś - najwyżej położona miejscowość w woj. warmińsko-mazurskim, kilkaset metrów do Dylewskiej Góry 312 m. n.p.m. , na której zaczyna się leśna ścieżka dydaktyczna do jeziora Francuskiego.
Lubawa - jedno z najstarszych miast w regionie, powstałe w połowie XIII w.. Przez stulecia siedziba biskupstwa chełmińskiego, do dziś wiele interesujących zabytków m.in.: założenie urbanistyczne Starego Miasta z gotyckim kościołem św. Anny i renesansową kaplicą Mortęskich, ruiny zamku biskupiego, gotycki kościół św. Jana, drewniany, barokowy kościół św. Barbary.
Sampława - wieś nad rzeką Elszką z gotyckim kościołem z XIV w., po prawej stronie drogi wyraźnie widoczne grodzisko pruskie.
Iława - piękne miasto powiatowe położone nad najdłuższym w Polsce jeziorem Jeziorak (27,5 km długości, 34,5 km2 powierzchni, głębokość 12 m ) należącym do systemu dróg wodnych Kanału Ostródzko-Elbląskiego. Prawa miejskie uzyskało w 1305 r. Atrakcją turystyczną jest gotycki kościół Przemienienia Pańskiego z XIV w.
Szymbark - ruiny największego zamku województwa warmińsko-mazurskiego z 12 basztami położonego nad jez. Szymbarskim
Nowe Miasto Lubawskie - miasto w dolinie rzeki Drwęcy, założone przez Krzyżaków w 1325 r., położone na pograniczu z Polską wielokrotnie zmieniało przynależność państwową. Liczne zachowane zabytki historyczne m.in.: fragmenty murów obronnych, brama Brodzka i Lubawska z XIV w., kościół p.w. św. Tomasza (średniowieczne freski, płyta nagrobna miejscowego kontura, barokowa kaplica grobowa rodziny Działyńskich).
Kurzętnik - przepiękny widok z góry zamkowej na Dolinę Drwęcy i Nowe Miasto.
Goleszyn - drewniany kościół wykonany z modrzewia z początku XVIII w.
Lidzbark Welski - malowniczo położone miasteczko nad rz. Wel i pięknym jeziorem Lidzbarskim. Miasto założono w 1301 r. i należało do Zakonu Krzyżackiego. W 1466 r. na mocy pokoju toruńskiego wróciło do Królestwa Polskiego. Rozpoczął się szybki rozwój "grodu nad Welem", który uzyskał liczne przywileje królewskie. Po I-szym rozbiorze Polski (w 1772 r.) miasto znalazło się w granicach Prus (przekształconych w 1871 r. w Niemcy). Do Polski miasto powróciło dopiero 18 stycznia 1920 r. Od 1932 r. Lidzbark należy do powiatu działdowskiego. Oprócz bogatej historii miasto ma również wspaniałe walory krajoznawcze. Miasto i gmina leży w południowo-zachodniej części województwa warmińsko-mazurskiego, na szlaku kajakowym rzeką Wel oraz na szlaku historycznym zwanym "Grunwaldzkim". Położone jest nad Jeziorem Lidzbarskim, rzeką Wel oraz na terenie - Górznieńsko-Lidzbarskiego Parku Krajobrazowego oraz Welskiego Parku Krajobrazowego (na terenie którego znajduje się m.in.: Muzeum Przyrody oraz Muzeum Etnograficzne). Do zabytków historycznych należą: Kościół rzymskokatolicki pw. św. Wojciecha z 1752 r., Figurka św. Jana Nepomucena nad rz. Wel z 1802 r., Kościół ewangelicko - augsburski z 1829 r. wraz z domem kancelaryjnym, Gotycka baszta zamkowa z XVI w., w której odkryto resztki polichromii, magazyny zbożowe z końca XIX w., a także budynki m.in.: Urzędu Miasta, Biblioteki Miejskiej, garbarni, rzeźni, gazowni, dworca kolejowego, kamieniczki secesyjne z przełomu XIX i XX w. oraz dwie wieże wodociągowe z 1909 r. Dzięki położeniu na terenie dwóch Parków Krajobrazowych miasto ma charakter turystyczny. Dodatkowe atrakcje to m.in: jazda konna, paintball, wypożyczalnie sprzętu sportowego oraz liczne kąpieliska. Warto też zwiedzić jedyne w swoim rodzaju Muzeum Pożarnictwa - ul. Nowy Rynek 4, tel. (023) 696 17 17. Co roku w ostatni weekend lipca na plaży organizowana jest impreza pod nazwą Dni Lidzbarka, ciesząca się ogromną popularnością zarówno wśród mieszkańców jak i przybywających tutaj turystów.
Działdowo - miasto powiatowe nad rzeką Wkrą. Osada przy zamku krzyżackim uzyskała prawa miejskie w 1344 r. Jak wiele miast pogranicza miało burzliwe dzieje. W 1920 r. jako jedyne miasto mazurskie znalazło się w granicach Polski. Stanowiło ośrodek oddziaływania na Polaków na terenie Prus Wschodnich. W czasie II wojny światowej istniał w mieście, w okolicy stacji kolejowej, obóz hitlerowski głównie dla więźniów politycznych. Budowle o wartości historycznej, które przetrwały do czasów współczesnych to: zamek krzyżacki z początku XIV w., barokowy ratuszem z 1796 r. pośrodku rynku oraz kościołowi ewangelicki z XIV w., któremu obecny kształt nadano w końcu lat 20-tych XX w.
Nidzica - miasto powiatowe nad rz. Nidą otrzymało przywileje w 1385 r. Powstało u stóp położonego na wzgórzu zamku krzyżackiego. W okolicach tego miasta rozegrała się w 1914 r. jedna z pierwszych bitew I wojny światowej między siłami rosyjskimi i niemieckimi (znana jako II Bitwa pod Tannenbergiem ). Podczas II wojny światowej miasto zostało niemal doszczętnie spalone przez Rosjan. Interesującym zabytkiem jest górujący nad miastem zamek krzyżacki, a w nim małe muzeum regionalne. Z wieży zamkowej widok na okolice, m.in. na Tatarski Kamień i potężny głaz narzutowy we wsi Tatary.
Dąbrówno - miasto położone między dwoma jeziorami (Dąbrowa Mała i Wielka), uzyskało prawa miejskie w 1326 r. W nocy z 13 na 14 lipca 1410 r. miasto będące pod władzą krzyżaków zostało zdobyte i spalone przez wojska Jagiełły. W czasie II wojny światowej poniosło dotkliwe straty. Dziś warto obejrzeć kościół metodystyczny (poprzednio ewangelicko-augsburski) z ciekawym wyposażeniem wnętrza (m.in. barokowa kaplica rodu Finckensteinów) z XIV w. Na uwagę zasługuje neogotycki kościół katolicki o kamiennych ścianach, wybudowany w 1865 r.
Grunwald - Pole bitwy: 15 lipca 1410 r. rozegrała się w tym miejscu największa bitwa średniowiecznej Europy zakończona zwycięstwem zjednoczonych wojsk polskich, litewskich i tatarskich nad wojskami Zakonu Krzyżackiego. Na polu bitwy wznosi się powstały w 1960 r. dla upamiętnienia 550 rocznicy zwycięstwa obelisk o wysokości 10 metrów. Znajdujące się pod amfiteatrem muzeum zapewnia niepowtarzalne przeżycia wizualne i plastyczne. W oddaleniu widoczny kamień upamiętniający miejsce śmierci Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego, a w odległości 700 metrów miejsce dawnej kaplicy pobitewnej z 1411 r.
Olsztynek - miasto powstało w 1359 r. przy zamku krzyżackim. Z dawnych czasów zachowały się duże fragmenty murów miejskich wykonanych z kamienia, kościół ewangelicki z plebanią oraz zamek krzyżacki użytkowany od niemal dwóch stuleci jako szkoła. Największą atrakcja Olsztynka jest powstałe w Królewcu w 1909 r. i przeniesione do Olsztynka w 1941 r. Muzeum Budownictwa Ludowego przedstawiające budowle z Warmii, Mazur, Powiśla i Pruskiej Litwy. Stale rozbudowywany, skansen w Olsztynku jest jednym z największych w kraju i w Europie. W okolicy liczne miejscowości letniskowe położone w lasach i nad jeziorami np. Mierki, Swaderki, Kurki, Pluski.

* * * * *

CIBÓRZ to niewielka miejscowość w bezpośrednim sąsiedztwie Lidzbarka Welskiego, będącego południową bramą Mazur. Wstępujące w okolicy liczne lasy i jeziora, ich położenie, urozmaicone brzegi, wysepki i zatoki stanowią wyjątkową atrakcję. Okolica przyciąga pięknem krajobrazu, czystym powietrzem, czystą wodą, a przede wszystkim gościnnością mieszkańców. Zarówno przez Cibórz jak i Lidzbark przepływa rzeka Wel - jedna z najbardziej popularnych w Polsce wśród amatorów spływów kajakowych. Jej meandry wielokrotnie były tematem organizowanych od kilku lat plenerów malarsko- rzeźbiarsko-fotograficznych. Na niewielkim odcinku Wel posiada górski charakter, co spowodowało pojawienie się unikalnych gatunków fauny i flory. Podobnie jak rz.Wel, również liczne jeziora są niewątpliwą atrakcją dla wędkarzy (rekordowe okazy okoni, amurów i szczupaków). Znajdujące się tutaj dwa Parki Krajobrazowe - Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy oraz Welski Park Krajobrazowy, gwarantuje zdrowe powietrze i nieskazitelną przyrodę. Na amatorów wycieczek pieszych i rowerowych czekają wiodące przez rezerwaty liczne ścieżki (w tym również dydaktyczne). Przepiękne lasy - obfitujące w owoce leśne, grzyby i leśną dziką zwierzynę, stanowią niewątpliwą atrakcje dla grzybiarzy i myśliwych. Cibórz może również świetnie stanowić "bazę wypadową" do zwiedzania uroczej okolicy, przebycia szlaku historycznego zwanego Grunwaldzkim, zwiedzania samego Lidzbarka (miasta z 700-letnią historią) i okolic, a także dla miłośników łowiectwa, wędkowania, wycieczek pieszych, rowerowych i konnych.

Serdecznie zapraszamy
do naszego Gospodarstwa Agroturystycznego w Ciborzu
"przy STARYM MŁYNIE"
tel. (023) 696 13 53 lub 0 798 691 471; 507 043 472
Zapewniamy wspaniałe warunki wypoczynku na polu namiotowym w obszernym ogrodzie, możliwość zamówienia domowego cateringu (przywożonego na pole nmiotowe),
noclegi w pokojach gościnnych oraz przede wszystkim rodzinną atmosferę !

Historia
Cibórz wieś położona nad rzeką Wel 2 km na wschód od Lidzbarka Welskiego. Nazwa osady pochodzi od jej założyciela Ścibora. W okresie państwa krzyżackiego należała do wójtostwa lidzbarskiego, pod nazwą Stibor. Tuż za wsią rz. Wel, płynąca dotąd z północy na południe, zmienia kierunek na północny. Na zakolu dochodzi do niej kanał o nazwie Martwica łączący wody rz. Wel z wodami rzeki Wkry o długość około 4 km (kierunek przepływu zależy od różnicy poziomów wody obydwu rzek). Prawdopodobnie kanał ten był dawnym korytem rz. Wel, a w konsekwencji rzeka Wel do tego miejsca jest pierwotnym, górnym odcinkiem rzeki Wkry. Według źródeł historycznych na początku XIX w. Krzyżacy, w celu poprawienia żeglowności, ułatwieniu spławu drewna, a także zwiększenie charakteru obronnego Drwęcy - będącej wówczas rzeką graniczną państwa krzyżackiego, wykonali przekop z Ciborza do Jeziora Lidzbarskiego nadając rz. Wel nowy kierunek. Część starego koryta (obecny przekop), częściowo została zasypana i uległa stopniowemu zamuleniu, co spowodowało zwiększenie ilości wody w Drwęcy, do której rz. Wel wpada. W 1466 r. Cibórz wraz z całą Ziemią Michałowską na mocy drugiego traktatu toruńskiego wrócił do państwa polskiego i do 1939 r. majątek był wyłącznie w posiadaniu właścicieli polskich, których groby ostatnich (rodziny Mieczkowskich) znajdują się na cmentarzu rzymsko-katolickim w Lidzbarku Welskim. W okresie międzywojennym - na skutek zadłużenia, część majątku przeszła na własność skarbu państwa, a na wydzielonych terenach osiedlili się koloniści z Małopolski. Na pozostałych terenach powstało lotnisko cywilne, gdzie lądowały samoloty kursujące na trasie Warszawa-Gdańsk. W czasie II wojny światowej lotnisko powiększono i przekształcono na wojskowe, a na jego terenie zbudowano fabrykę amunicji i części zamiennych do samolotów. W okresie powojennym w Ciborzu założono Państwowe Gospodarstwo Rolne. Do obecnej chwili zachowały się ruiny dworu, murowana oficyna z 1803 r., ponad stuletnia gorzelnia oraz park z okazałym starodrzewem. Zachował się również murowany budynek szkolny z początku XX w. i tuż obok naszego gospodarstwa agroturystycznego nieczynny dziś młyn wodny na rz. Wel (STARY MŁYN) z zachowanymi, charakterystycznymi ceglanymi łukami odciążającymi i ozdobnymi gzymsami między kondygnacjami.

* * * * *

Interesujące obiekty w Lidzbarku Welskim m.in:
- Kościół rzymskokatolicki pw.św. Wojciecha z 1752 r. - Figurka św. Jana Nepomucena nad rzeką Wel z 1802 r. - Kościół ewangelicko-augsburski z 1829 r. wraz z domem kancelaryjnym - Gotycka baszta zamkowa z XVI wieku, w której odkryto resztki polichromii - Magazyny zbożowe z końca XIX wieku. - Zabytkowe budynki garbarni, rzeźni, gazowni, dworca kolejowego oraz secesyjne kamieniczki z przełomu XIX i XX wieku - Dwie wieże wodociągowe z 1909 roku.